"Ne?"
"Gidin." dedim ifadesizce bakışlarımı yere çevirdikten sonra bir anda bağırarak "Hepiniz!" diye çıkıştığımda şaşkın bakışları bir süre üzerimde gezindikten sonra ilk konuşan Melany olmuştu. Aras ise şaşkın olmasına rağmen dudaklarını birbirine bastırarak acı bir ifadeyle yüzüme bakıyordu. İfadelerine aldırmadım, normaldi çünkü yüz ifadem oldukça düz ve sakin gibi görünmesine rağmen bir anda bağırmam onları şaşırtmış olmalıydı.
"Merkezde olanlardan sonra iyi olmanı beklemiyorum ama bizim suçumuz ne? Elimizden geldiği kadar erken kurtarmaya çalıştık seni." diye endişeyle konuşan Melany'nin ardından kollarımı önümde birleştirip dizlerimi kendime daha çok çektim ve benimle konuşmaya çalışan Melany'i duymamış gibi sakince yere bakmayı sürdürdüm.
"Sessizce ölmeme izin verin."
Melany, a
