Peri
Arabanın ön koltuğuna oturmak ayıpmış gibi geldi bana. Asıl adama şoför muamelesi yapıp arkaya geçmekmiş ayıp olan, lak diye geçiverdi Suzan yanına. Bizim evi tarif edecek oldu gerek olmadığını söyledi Affan. Evin adresini biliyordu.
"Ben çok dedim bizimkine aslında onun eviydi diye. Saf bu bizim Peri. Evsahibini Eşref Bey sanıyor. Eşref Bey eminim ki sizin çalışanınız."
Aferin, sarışın aptal kızın arkadaşı süper zeka olan. Ne bekliyordu böyle aklına geldiği gibi konuşarak bilmem. Takdir mi? Affan'ın onu takdir edeceği falan yoktu. Belki biraz sıkılmaya bile başlamıştı.
"Neydi senin adın?"
"Suzan!"
"Ev, Eşref''in. Eşref de benim arkadaşım."
"Öyle mi?"
"Öyle!"
Biraz bozuldu Suzan, zira çıkışmış gibi konuşmuştu. Hani, kapa çeneni artık dercesine. Adam bizi eve bırakmayı teklif
