O günün akşamında buluştum babamla. Biraz para istedim bir de arabamı göndertmesini. Ortalık durulsun biraz, annen toparlansın gelir elini öpersin. Acısından öfkesi, ikinizde evladısınız hangi birinizden vazgeçecek, dedi. Soğukkanlıydı babam. İlk karşılaştığımızda ettiği sitemlerin hiç biri yoktu dilinde. Zorda olsa kabullenmişti yaşadıklarımızı belki de. Kandırılmışlığımı, öfkemi, kendimi kaybettiğim o günü yerli yerine yerleştirmişti belki de. Bana sorsa her biri darmadağın derdim, ellerimde halen abimin kanının kokusu var, gözlerimi kapatamıyorum baba, ne zaman kapatsam hep o lanetli gün çarpıyor yüzüme.
Eşref'e peşimde sefil olmamasını söyledim. İster karının, ister metresinin koynuna dön ben kalırım bir başıma; artık daha iyiyim, dedim. Israr etmedi Eşref, yine de bir sıkıntım olduğu
