"Şey kızlar... Yani Efendimiz (SAV) gibi olsun demek istiyorum işte."diye sonunda kurtarabildim.
Sonuçta Ahmette Peygamber Efendimiz (SAV)'i örnek almıştır. Ha öyle söylemişim, ha böyle. Ne farkeder değil mi?
"Öyle mi? Sanki gerçekten aklına biri gelmiş gibiydi Ceylan."diye gülen Elayla tedirgince Mukaddese baktım. Kötü hissediyordum. Niye böyle oluyordu? Bunun sebebi neydi?
"Yok! Yok kimse..."diye söylenince kızlar gülmeyi kesip ciddileşen yüz ifademe baktılar. Evet, ben çok ama çok nadir ciddileşir ve sinirlenirdim. Onlar bana böyle korkuyla bakınca konunun acayipliğine rağmen gülmeye başladım. Sonra onlarda benimle gülmeye başladı.
"Ay Ceylan abla ciddileşmek hiç sana gitmiyor vallahi. Bir an nefesimi bile tuttuğumu hissettim ya."diyen Hümeyrayla gözlerimi kısıp ona baktım. Şimdi sı
