"Esselamu Aleyküm? Ben Ahmet."
Selamını içimden alıp zorlukla konuştum.
"B-ben Ceylan?"
Telefonda biraz hışırtı oluştu.
"Alo? Ceylan abla? Selamün Aleyküm?"
Ahmet neden sesimi duyar duymaz telefonu Hümeyraya vermişti? Benden kaçmış mıydı o? Bir tuhaflık vardı ama hadi hayırlısı!
"Aleyküm selam Hümeyracığım. Bir şey mi vardı?"
"Abla ya kusura bakma. Abim Tan abiye ulaşamıyormuşta bende senin numaranı verdim ama o senin numaran olduğunu bilmiyordu. Hakkını helal et."
"Yok Estağfurullah n'olacak? Tan'ın telefonu sabah banyoda mermere çarptı. Açılmayınca telefoncu bir arkadaşına gönderdi. Bir sorun yok yani."
"Anladım ablacığım. Siz nasılsınız? Neler yapıyorsunuz?"
Nedense Ahmet'in hâlâ orada olduğunu hissediyordum.
"Ee şey... Bildiğin gibi işte. Elayla yürüyüşe çıktık bizde."
"Yaa
