Siyah bonemi kafamda güzelce yer ettikten sonra yatağımdaki ucunu üçgen haline getirdiğim lacivert, uzun eşarbımı aldım ve başıma yerleştirdim. Önünü toplu iğneyle sabitleştirmeye çalışırken aynadaki yüzümü inceledim. Haliyle aklıma dün akşamki fenaca buladığım unlu yüzüm geldi.
Tan ve Ahmet gülmekte çok haklıydılar. Çünkü aynaya bakıp yüzümün o halini görünce bende çok gülmüştüm ama utancım daha baskın çıkmıştı tabi. Beni o halde görenler sadece Tan ve Ahmet olmamıştı ne yazıkki. Annemlerde görmüştü. Hele Fırat abim yok mu? Kahkahalara boğulmuştu. Hayır! Onun yüzünden rezil olmuştum. Birde bana gülüyordu! Akşam akşam poğaça isteyen kimdi acaba!?
Eşarbımı bağlamayı bitirdikten sonra aynadan kendimi süzdüm. Koyu lacivert feracem ve eşarbımla çok güzel olmuştum. İnşaALLAH İslamın kızını te
