"Bir dakika bekler misiniz lütfen?"
Sesini duyunca durmak zorunda kaldım yoksa bu tepkimi yanlış anlayabilirdi.
"Efendim? Buyurun?"diye arkamı dönüp belli olmayan hafif bir tebessümde bulundum.
"Benim yüzümden gidiyorsunuz değil mi? Bana kızdınız, biliyorum ama inanın ki kötü bir amacım yoktu. Ben sadece-"
"Yo yo! Lütfen kendinizi suçlamayın. Sizinle hiçbir alakası yok. Dedim ya çevirmem gereken bir kitap var. Baktım annemler durmayacak gibi, en iyisi ben ayrılayım dedim."
Allahım ne olur bu yarı sayılan yalanımı affet ama sadece kötü şeyler olmasın diye gidiyorum. Sen niyetimi biliyorsun Rabb'im. Ne olur bana darılma!
Ahmet inanmak istiyordu ama tereddütteydi. Gerçekten üzülmüş görünüyordu. Bu hareketimin onu bu kadar üzeceğini düşünmezdim.
"İnanayım mı?"
"Lütfen?"
"Tamam. İnanıy
