Teyzemin gelmesiyle beraber büyük bir koşturmanın içinde buldum kendimi. İyi ki düğün değil sade bir nikah olacak dedik yoksa yanmıştık gerçekten. Tek başına bir organizatör kendisi. Zaten oldum olası çok sevmiştir böyle işleri.
Geldiği gün Ateşin ailesi yemeğe davet ettikleri için direkt oraya geçtik. Tanışma faslı çok güzel geçti. Ayla hanım muazzam bir sofra kurmuştu. Benden başka herkes çok heyecanlıydı. Sanki normal şartlarda tanışıp evleniyoruz gibi bile hissettim bir an . Yemeğimizi yerken bir ara teyzem”kayınvalideni sevdim içim rahat dönerim artık İstanbula “ dedi. Bunu demesi içime oturdu çünkü ailemde bir tek o vardı ve bu sofrada kendimi yabancı hissetmiyordum. Ama o gidince ne olacaktı diye düşünerek kasvete boğulmak istemedim. Düşüncelerimden hemen sıyrıldım.
“Evet gerçek
