Öyle bir karmaşanın içine girdim ki ne olduğunun farkına varmam zamanımı alıyor. Pars Hem sürekli yanında, hemde yok gibi. Sanki bedenen yanımda, beynen çok farklı yerlerde. Yaman denen şerefsiz hayatımıza öyle bir şekilde girdi ki hala ne yapmak istediğini anlamış değilim. Yani en azından derdi Pars'sa konuşarak çözebilirler değil mi? Pars'a derdinizi konuşarak çözebilirsiniz bence dediğim de benimle dalga geçiyor.
"O bi karşıma çıksın ben derdimi her şekilde çözerim merak etme yavrum sen" Tabi benim derdim de çok farklı. O imzaladığım kağıdın başıma bir iş açması. Pars unut o kağıdı dediği için şimdilik unutmuş gibiyim.
"Sen sadece bebeklerimize ve düğünümüze odaklan. Tek derdin yiyemediğin bıldırcınlar olsun." demişti pis gıçık. Canım çekmiyor ama merak ediyorum o bıldırcın dolmasını.
