DİLA
“Değil mi ya?” dedi arkadan biri.
Ses, öyle tanıdık bir tiksinti taşıyordu ki, gözlerimi açmadan kimin olduğunu anladım.
Mahmut Amcam.
Kirli sakalının gölgesi yüzüme düştü. Başımı kaldırmaya çalıştım, midem ağzıma geldi. Yolun kenarında, yamulmuş arabamı gördüm.
“Sen…” dedim kısık bir sesle. Dilim damağıma yapışmıştı. “Ne yaptın sen? Ne yaptığını sanıyorsun?”
Mahmut, sanki aile arasında şaka yapar gibi eğildi.
“Uzatma Dila,” dedi. “Ben senin için ne hayaller kurarken sen ne yaptın? Sen benim güvencemdin. Seni o adamdan yıllar evvel korumuştum ama yine aynı adamın kollarına koştun. Ama bu sefer bırakmayacağım. Bu sefer işimizi temiz bitireceğiz.”
“Kendimi geçtim,” dedim dişlerimin arasından. “Babama, anama bunu nasıl yaparsın sen? Neden yapıyorsun bunu, neden? Neden satıyorsu
