Mahpeyker...
Aysima'mın ilk tedavisi bitmişti ama kızım da bitmişti. Vücudu ilaçları kaldıramamıştı uyuyordu. “Canım kızım.” Kızımın yanına maske takarak girdim. Kemoterapiyle birlikte enfeksiyonlara karşı korunaklı değildi. Dikkatli davranmak zorundaydım. Tedavisi hastanede geçecekti. Enfeksiyona yakalandığında müdahale edilmesi hayatı öneme sahipti.
Kızım tedavideyken annemle birlikte uygun donör müyüz onun için test verdik. Seda ve Belgin teyzede verdi. İnşallah içimizden birisi uyar.
Kendinden geçmiş bir şekilde uyuyan kızımı alnından öperek odadan çıktım. “Kızım.” Annem yanıma geldi. Belgin teyze elindeki su şişesini bana uzattı.
“Nasılsın kızım?”
“Bilmiyorum Belgin teyze. Kızımı öyle hareketsiz gördükçe canım çok yanıyor. Şen şakrak hallerine alıştığım kızım uyuyor. Korkuyorum
