"Sürpriz!"
Kapı açılır açılmaz bağırmıştım. Ben karşımda ablamı ya da Ömer abiyi görmeyi beklerken karşımda kimse yoktu. Kimse yoksa kapıyı kim açmıştı?
"Amca? Teyze?"
Gelen sesle birlikte başımız aşağıya doğru indi. Kapıyı açan 4 yaşındaki yeğenimiz Asır'dı.
"Amcasının yakışıklısı," diyerek öne çıkan Özgür tek seferde Asır'ı kucağına aldı. Yanağından öptü. "Anneyle baba nerede?"
"Odada."
İçeri girip kapıyı kapattım. Küçük beyin verdiği cevap üzerine Özgür'e imalı bir bakış attım. "Ben sana dedim."
"Saçmalama Ece." Asır'ı kucağından indirip elini tuttu. "Hadi yanlarına gidelim."
Merdivenlerden çıkarken yeğenimi öpüp koklamıştım. Özlemiştim küçük yavrularımı. Kısçem neredeydi?
Odalarının önüne geldiğimizde duraksadık. İçeri nasıl girecektik? Ben Özgür'e, Özgür bana bakıyordu. Omuz
