Telefonu heyecanla aldım. “Efendim Oya Hanım,” dedim nazik bir ton tutturmaya çalışırken.
“İyi misin kızım?”
“İyiyim, merak etmeyin,” dedim hızlıca.
“Yemek yedin mi?” Güm diye konuya girince dudağımı yaladım.
“Biraz,” diye geveledim. Sanki büyük bir suç işlemiştim. Ama yine de mutluydum. Annem bile ne yediğimle ilgilenmezdi. Bazen canım hiçbir şey yemek istemezdi. “Bırak, canı istemiyorsa yemesin, zaten hemen kilo alıyor,” derdi babam yememi söylediğinde de…
“Biraz ne demek, güzel güzel yemeğini yesene sen kızım. Aklım sizde kalacak şimdi. Ayaz ne yapıyor? Neden bu saate kadar aç koydu seni?” diye sordu bir annenin evladını azarlarken kullandığı tondaydı. Yüksek tonu beni zerre rahatsız etmedi. Aksine ilgisi boğazımda bir düğüm oluşmasına neden oldu. Evindeyken misafiri olduğum için n
