KAAN'IN AĞZINDAN
Ben Kaan Kozan . Hayatım boyunca bir yerlere hep kendi emegimle geldim. Hep kendi başıma çalıştım. Ve bugüne kadar bir tek Allah'ın kulundan yardım almadan buradayım. Tek başıma bir holding kurdum. Kimsenin yardımı olmadan. Anacığımin emekleri vardı bir tek . Çok istedi oğlum okusun bir yerlere gelsin diye . Ama olmadı başaramadım . Ben de böyle gururlansin istedim . Benim anam hastaydı . Hem de çok fazla ilik lazımdı . Bulamadık o iliği . Kaybettim ben anamı. Anamı kaybettikten sonra yemin etmiştim. Hiç kimseyi sevmeyecek duygusuz bir pezevenk olarak hayatıma devam edecektim . Öyle de oldu. Kimse tutmadı bu elleri izin vermedim. Sadece bu eller iki elle anama sarıldı. Ne zaman ki iki ellerimle bir kizı bedenime sararsam ona sarilirsam onu ölmüş anamın yerin
