Kardelen, Melike Hanım’ın verdiği temiz kıyafetleri üzerine geçirmişti. Melike Hanım uzun boylu bir kadındı; pijama altı Kardelen’e büyük gelmiş, paçalarını birkaç kez kıvırmak zorunda kalmıştı. O gece annesiyle birlikte misafir odasında uyuyacaklardı. Fatma Hanım çoktan uykuya dalmıştı ama Kardelen’in gözlerine bir türlü uyku girmiyordu.
Sessizce salona geçti, tek başına kanepede oturup kara kara düşünmeye başladı.
Aklı Tugay’daydı.
Dayanamayıp salonun camına yaklaştı, perdeyi hafifçe aralayıp dışarı baktı. Onu görebilme umuduyla etrafı süzdü ama ortalık sakindi. Derken köşeden bir siluet belirdi. Cevat’tı bu; elleri arkasında bağlı, yavaş adımlarla yürüyordu. Sanki mahallede nöbet tutuyormuş gibiydi. Kardelen o an anladı: Tugay yalnız değildi. Onlar Kardelen için oradaydı.
İçindeki d
