Helin ardında iki erkek bıraktı. Kafası daha karışmış olan Fırat ve öfkesi iyice bilenmiş olan Devran.
Fırat, ayaklarının mezar taşlarının yanından ağır ama kararsız adımlarla ilerlediğini fark etti. Rüzgar, kuru yaprakları önüne katıp savururken, zihninin içinde bir fırtına kopuyordu. Helin’ in her cümlesi içini bir bıçak gibi kesmişti. Bazı şeyleri daha önce düşünmüştü belki, ama hiç bu kadar açık bir şekilde yüzüne vurulmamıştı.
Aklından bir sürü şey geçiyordu. Bunların çoğu annesiyle ilgiliydi. Helin' in haklı olduğu şeyler olduğunu düşünüyordu. Elbette Helin yaralı biriydi. Ablasını kaybetmişti. Acı öfkesini bilemişti
Annesi...
Annesinin baskıları, Jiyan ’la olan evliliklerindeki sert duvarlar gibi karşısında duruyordu. Helin haksız değildi. Annesi onun Havin ’le ilgilenmesine bi
