Konaktan yükselen çığlık içime buz gibi bir korku düşürdü. Yaman Abi’ yle birbirimize baktık, ama tek kelime etmeden adımlarımızı hızlandırdık. Zülal ’in sesi... Onu tanırdım. Boşuna delirmezdi. Birine böyle saldıracak hale geldiyse, ortada ciddi bir mesele vardı.
Salonun kapısından içeri girdiğimizde manzara çarpıcıydı.
Zülal, gözleri öfkeyle kısılarak evde çalışan Ebru ’nun üstüne yürümüş, elleri havada titriyordu. Sanki en büyük düşmanıymış gibi kıza bakıyordu.
Ebru, korkuyla geriye çekilmişti ama salonun ortasındaki masa yüzünden kaçamıyordu. Gözleri panikle büyümüş, yüzü bembeyaz kesilmişti.
“Sen benim kocama nasıl göz koyarsın, ha?!” diye bağırdı Zülal. “Sen kim oluyorsun da benim erkeğime dil uzatıyorsun!”
Ebru ağlamaklı bir ifadeyle başını iki yana salladı. “Abla, vallahi yanl
