Asmin'in anlatımıyla
Umut’un gözlerinin içi bile gülüyordu bu akşam. Yıllardır “Sevmek, aşık olmak bana göre değil,” diyen abim, bugün bambaşka bir adam olmuştu. Nikahtan hemen önce beni çalışma odasına çağırdığında merakla kapıyı çaldım.
“Bir şey mi oldu, abicim?” dedim endişeyle.
Umut gülerek ellerini iki yana açtı. “Yok Asmin, yani oldu da... gördüğün gibi kötü bir şey değil.”
Karşısındaki aynada kendini süzüyordu. Üzerinde siyah takım elbisesi, yakasında küçük bir beyaz gül vardı. Onu hiç bu kadar heyecanlı, bu kadar yakışıklı görmemiştim.
“Çok yakışıklısın abicim,” dedim hayranlıkla.
Gözlerim dolmuştu. Umut’un yüzündeki gülümseme derindi, sanki yıllardır kalbine kilitlediği mutluluk o an dışarı çıkmıştı.
“Asmin,” dedi duygulu bir sesle, “sana hem hayatımı, hem de hayatımın aşk
