Bende normal insanlar gibi sabah kalkıp işe gitmek, akşam işten çıkıp arkadaşlarla takılıp eve gitmek, sevgilimle haftada iki üç kez buluşmak isterim. Ki istiyorum. Ama olmuyor inanın. Bundan önceki hayatım bir peri masalının hayatı olmasa da kendime göre öyleydi. Düzenli bir işim, arkadaşlarım ve evim vardı. Bir evim vardı. Kendi kendimin sevgilisiydim ben. Hayatın artık "tamam, hayatın bu kadarmış" dediği noktada ben bir çift çakır gözlüye tutundum. "Bitti" dedi hayat. "Saltanatın bu kadar" bu kadardı hayatım. Yaşadıklarım bu kadardı. Alptuğ'un düşmanlığını bitirdiğimde rahat bir nefes alacağım sanmıştım. Bitti sanmıştım. Ama bu hayat bana bambaşka bir düşman daha kazandırdı. Aslı'yı... İnsanın suçu yokken haklıyken çok üzerlerine giderler ya bende öyleyim işte. Suçsuzum ve üze

