TEKLİF
Felaketle başlayan herşey felaketle sona ererdi. Bir gün ölümüm bunların elinden olsaydı hiç şaşırmazdım. Yanımda bunları bana yaşatan adam, arkamda mahvolmuş iki insan hastane yolunu tutmuşuz gidiyoruz. "Arın daha hızlı git bas şu gaza" delirmiş halde sürekli Arın'a bağırıyordum. "Akgül 150 de gidiyorum daha ne kadar gidebilirim" "Bilmiyorum git işte git" konum çoktan gelmişti konuma göre gidiyorduk. Ağlamaktan şişmiş gözlerim, bağırmaktan kısılmış sesim, yorgunluktan çökmüş bedenim.. Camı açıp biraz hava almaya çalışsam da çok zordu hava alamıyordum. Her yer havasız geliyordu. Babama gitmek, onu ne halde göreceğimi bilememek. İnanın çok zor. Yarım saatte hastaneye gitmiştik. Hemen danışmadaki kadına koşup "ba-bam babamı buraya getirmişler" konuşamıyordum. Kekeliyordum. Ne
- Yazar
