21 Nefret..
İlker’den.. Nerden de geldiyse kahrolası aklıma, dilimden bir şarkı dökülmeye başladı: “Al gece yarılarımı benden…” O sesi, adımı tüm gücüyle haykıran o sesi yeniden duymak, yüreğime şimşek gibi düştü. Gözlerimden yağmurlar boşaldı. Bir an durdum.. zaman da durdu sanki. Kalabalıkların adımları ağırlaştı, sonra anda donup kaldılar. Yürüyen, adımlarını sıklaştırarak yoluna devam eden bir tek bendim. Dönüp bakmayı, koşup ona sarılmayı ve “Buradayım” diyebilmeyi ne çok istedim.. ne çook! Ama yapamazdım. Artık ondan uzak durmalıydım. Bizden hiçbir şey olmazdı.. olmamalıydı. Bizim yolumuz, kaderin çoktan mühürlediği o kavşakta ayrılmıştı. Zaten.. ne kadar birleşmişti ki? Hepsi, sahte bir oyundan ibaretti. Ama nerden bilebilirdim ki onu böyle derinden, hiç hesap etmeden seveceğimi?
- Yazar
