UMUT
1240 Kelimeler
Sanırım bu hayatta hiç bir zaman umut etmekden vageçmemeliyiz.Şu anda karşımda beni bu manyaktan çekip alabilecek biri duruyor .Aras beyin gözleri benim ve yiğit arasında gidip geliyordu.
Ona doğru bur adım atacakken yiğit kolumdan tutarak bana engel oldu .
Ona döndüm gözlerinde saf öfke vardı.Öfkelendiği zaman çok korkunç görünüyordu acaba bunun farkında mıydı.
Adamlarına döndü "Kızı içeri götürün "dedi
Bende aynı onun gibi öfkeyle ona karşılık verdim.
"Ne saçmalıyorsun gitmiyorum bir yere'dememe rağmen bana bakmadı.
"Gece sakin ol .Ben burdayım seni almadan gitmeyeceğim ."Dedi
"Al alabiliyorsan bakalım nasıl alacaksın."Dedi resmen dişlerinin arasından tıslayarak konuştu.
"Aras bey ben... "Dememle Yiğit kolumu öyle bir sıktı ki devam edemedim .Adam gelip kolumdan tutarak beni onların yanından uzaklaştırdı.Eve doğru götürmeye başladı.Beni zorla evin içine soktu ve kendiside benimle birlikte içeri geldi.
İçeri girer girmez salona koştum adam. Adamda arkamdan gelerek bahçeye doğru açılan kapıya benden önce ulaştı.
"Lütfen geçin oturun. Zor kulanmak zorunda
bırakmayın beni ."Demesiyle ona doğru döndüm Eliyle koltuğu gösterdi.
"Allah hepinizin belasını versin .En başta da o Yiğit abinizin."Dememle hiç istifini bozmadan yüzüme bakmaya devam etti.
Salonun ortasında öylece beklemeye başladım.Aras beyin beni kurtarmasını bu manyağın elinden dilemekten başka çarem yoktu .
Ne kadar bekledim bilmiyorum .Dışardan araba sesleri geldi .Aynı zamanda da dış kapısı açıldı ve Yiğit görüldü.
Yiğit içeri girdi ve adama çıkması için işaret verdi.Adam hiç bir şey demeden çıktı.
"Ne oldu Aras bey nerde?"Yiğit gözlerimin içine bakarak gelip gayet rahat bir şekilde koltuğa geçip oturdu.
"Gitti o."
"Ne demek gitti ."
"Beni burda bırakıp gitti mi?"Dememle alaylı bir bakış atı.
"Evet"Dedi ve ayağını sehpaya uzatarak rahat bir pozisyona geçti.
Söylediği şeyi algılamam la dehşete düştüm . Beni bırakıp gitmiş olamazdı .
"Yalan söylüyorsun Allah'ın belası hiç bir şey yapmadan ,beni burda senin yanında bırakıp gitmiş olamaz ."
"İstediğini düşünebilirsin .Gerçek bu Eğer sende gitmek istiyorsan bana gerçekleri anlat ve git."Dedi sert bir üslupla.
Ben burda kalamazdım benim gitmem gerekiyor .Bir anda panikle ona arkamı döndüm ve dış kapıya doğru koşmaya kapıyı açıp bahçeye doğru koştum . Gidebileceğim bir yerin olmadığını bildiğim halde koşmaya başladım.Nefesim kesilene kadar koştum.
"Dur!"Arkamdan tanımadığım bir ses gelse de durmadım koşmaya devam ettim.Burdan girmem gerekiyordu,korkuyorum hemde çok korkuyorum.
Büyük demir kapının önüne gelince kapıyı yumruklama ya başladım.
"Açın su kapıyı !"Diğe bağırdım ve avazım çıktığı kadar "Burdan gitmek istiyorum ! Kalmayacağım burda!Açın dedim size açın kapıyı!"Demeye devam ettim . Tabii bir yandan ağlıyor bir yandanda bağırarak ve kapıyı yumruklayarak söylüyordum bunları.
"Boşuna bağırma kimse seni duymaz
burda "Yiğit'in sesini duyunca ona döndüm ve arkamda olduğunu görünce ondan olabildiğince uzaklaştım.
"Gitmek istiyorum! "diye bağırdım.
"Bağırma !"Derin bir nefes aldı.Bana doğru bir adım attı hızla geri gittim.
Yiğit hiç bir şey söylemeden bana bakarken
"Uzak dur benden bırak gideyim ne olur!"
Çaresiz bir şekilde yere oturdum ve başımı ellerimin arasına aldım.
"Ayağa kalk."Demesiyle aldığı nefesin sesini duydum.Derin bir iç çekmişti.
Başımı iki yana salladım.
"İstemiyorum, seninle gelmek istemiyorum."
"Kalk hadi sinirleniyorum."Dedi ve bir adım daha yaklaştı.
"Kalmayacağım! Gelmeyeceğim evine!Bırak beni artık!"Dedim .Gözlerini kapattı ve ağzının içinde birşeyler söyledi.Sabrının taştığının fark ederken gözleri yeniden beni buldu.
"Pisliğin tekisin sen!Senden nefret ediyorum. "Eğildi ve kolumu tutarak ayağa kaldırdı.
"Kalk dedim!Yeter!"O bağırırken kolumu ondan kurtardım ve ondan uzaklaştım.
"KALKMIYORUM DEDİM BENDE SANA KALKMIYORUM! SİKTİR GİT BAŞIMDAN!"Yiğit şaşkınlığı beli edecek bir ifadeyle bana bakarken elimi ağzıma kapattım.
Küfür etim ben hayatımda ilk defa küfür etim inanamıyorum
"Sen ne dedin bana?"Yutkundum,Hak etmişti ama ben o kelimeyi ağzıma nasıl almıştım inanamıyorum.
"Sen az önce bana küfür mü etin ,yoksa ben mi yanlış duydum."Elimi ağzımdan çektim.
"Yoo doğru duydun."Bir adım atı.
"Kaşınıyorsun. "Ona cevap vermek yerine etrafa baktım. Adamları başını önlerine eğmiş bizden uzakda olabilecek en ufak bir sorunla karşı karşıya gelmemek için tetikte bekliyorlardı.
"Hepiniz iğrençsiniz ! Allah belanızı versin!Ozeliklede senin!"Kolundaki saatte baktı.
"Anlaşıldı sen bana rahat vermeyeceksin."Başımı salladım.
"Aynen burda olduğum sürece sana asla rahat vermem."Cevap vermedi öylece yüzüme baktı.Ben bir şey söylemesini beklerken bana yaklaşıp bir anda sırtına aldı .
"Ne yapıyorsun be sen?"Bir kaç defa sırtına vurdum ama bu ona hiç etki etmedi.
İndir beni!Bak çok kötü olacak yoksa,indir dedim sana."Yürümeye başladı.
"Yiğit sinirleniyorum,indir dedim sana!"
Umursamadı, evden içeriye girdi.Cesaretimi topladım hiç beklemeyeceği bir şey yapıp sırtını ısırdım.
Yüksek sesle sıkı bir küfür edip beni bir anda sırtından atı .Yere düşmek yerine koltuğa düşmüş olsam da acıyla inledim.
"Geri zekalı mısın sen?İnsan insana bunu yapar mı?Dedim.sert bakışları beni buldu.
"İnsan insanı ısırır m?ı "Nedense gülmek istedim ama kendimi tutarak karşılık verdim.
"Ben ısırırm."
"Bende atarım."Ayağa kalktım.
"Sen..."Devam etmeme izin vermedi.
"Allah aşkına yeter.Tamam anladım benden nefret ediyorsun,Benden öğreniyorsun,cezamı çekmem için elinden geleni yapacaksın .Ben bunların hepsini çok iyi anladım .Sürekli söylememe hiç gerek yok."Sustum söyleyeceğim her şeyi kendisi söylemişti.
"Şimdi sana iki seçenek sunuyorum.Ya şimdi gideceğim yere benimle gelirsin yada seni evde bırakıp giderim seçim senin ." Biraz ona yaklaştım.
"Gidermisin gerçekten? "
"Hiç şüphen olmasın ."Derin bir nefes aldım.
"İyi o zaman hadi gidelim ne bekliyorsun?"Diyerek ona arkamı döndüm dış kapıya doğru gitmeye başladım.Arkamdan ağzının içinde birşeyler söyledi ama duymadım.
Dış kapıyı açtım.
Döndüm ona baktım hala bıraktığım yerde olduğunu gördüm.
"Hadi gitmiyormuyuz."Dedim .
Kaşlarını çatmış bir şekilde gelip önümden geçti .Hiç bir şey söylemedi.Arabasina doğru gitmeye başladı.Arkasından taklidini yaparak peşinden gittim bende.
Yiğit arabaya bindi ve sürmeye başladı.Nereye gidiyoruz bilmiyorum ama bir yolunu bulup kaçmam gerekiyordu bu manyaktan.Ne konuştu bir daha nede ben .
Aramızdaki sessizliği bozan onun telefonu oldu.
Gözünü yoldan ayırmadan telefonu açtı,sesi hopörlere verdi ve ikimizin arasına koyarak konuştu.
"Söyle."Göz ucuyla ekrana doğru baktım ve ekranda Emir yazdığını gördüm.
"Buraya gelmişler."Telefondaki sesin Yiğit"in evindeki adam olduğunu anlamıştım.
"Gönder ."Acaba bunlar neyden bahsediyorlardı!
"Gitmezler"Yiğit'in direksiyonu sıktığını fark etim. Sanırım onun için önemli bir konuydu.
"Geliyorum."
"Bekliyorum"Tek bir cümle kurmadan anlamışlardı .
Yiğit telefonu kapatır kapatmaz U dönüşü yapmıştı.Dayanamadım sordum.
"Nereye gidiyoruz."Yüzüme bile bakmadı.
"İşim var. "
"Ben niye geliyorum ya !beni eve bırak !
" Benimle gelmek isteyen sendin .Birde seni eve bırakmakla uğraşamam şimdi .Özel şoförün yok karşında."Göz devirdim ve uzatmadım.Zaten kaçmak için peşine takılmıştım belki gittiğimiz yerde bir fırsat bulur ve kaçarım.
Yarim saatlik bir yolculuğun sonunda marinaya ulaşmıştık.Aklıma izlediğim filmler ve kitaplar gelmişti.Bu tür adamlar işlerini hep bu tür yerlerde yaparlardı.Şimdi böyle bir şeyin içine de olduğuma inanamıyorum.
"İn"Deyince kendiside arabadan inince bende arabadan indim.Ben arabadan inene kadar kendiside benim yanıma gelmişti ve gelir gelmez kolumdan tutmuştu.
"Ne tutuyorsun beni? Kaçmamdan mı korkuyorsun?"Gözleri beni buldu.
"Yoo ölme diye tutuyorum."Şaşkınca konuştum.
"Ne?"
"Kaçarsan peşinden gelmem ,sende iyi biliyorsun ki koşmak bize iyi gelmez.Seni vurmak zorunda kalmıyayım diye tutuyorum."
"Allah razı olsun ya."Cevap vermeden beni çekiştirerek tel örgülerin olduğu yere doğru götürmeye başladı.Anladığım kadarıyla tekneye binecektik.
Tel örgülerin arka kısmını geçince biraz daha yürüdükden sonra bir teknenin önünde
durduk.
O durunca bende durdum .kolumu bırakmış merdivenleri görmezden gelip ,atlayarak tekneye binmişti.Binince bana elini uzatmıştı binmem için.
Önce uzatığı eline sonrada merdivenlere bakmıştım.Bir kaç merdiven cikabilirdim herhalde diyerek başka bir yere tutunarak merdiveni çıkmaya başladım.Tekne her ne kadar salansada çıktım.
Tutmayacağımı anlayınca elini indirdi .Yavaş ve dikkatli bir şekilde yanına ulaştım.Bir şey söyleyeceğini anlayınca bu defa ben ondan önce konuştum.
"Ben kendim çıkarım,gördüğün gibi sana ihtiyacım yok."Diyip yanından geçeçekken aniden ayağımın kaymasıyla dengemi kaybettim.
Düşeceğim diye beklerken Yiğit belimden tutu.Bende korkuyla gömleğinden sıkı sıkı tutum.
Gözlerimi açtığımda, yüzüne baktığımda alaylı bir ifade ile bakıyordu.
"Yerler ıslak dikkat et diyecektim."O kadar yakındı ki konuşurken nefesi yüzüme değiyordu.
"Tamam bırak."Uzatmadan bırakmıştı.O bırakır bırakmaz uzaklaşmak için tam geri gidiyordum ki tekrar kolumdan tutu.
"Burda nereye kaçabilirim , Allah aşkına bırak ya ."Cevap vermeden çekiştirdi.
"Durmayın açılın "yanımıza gelen adama bunu söyleyince adam başını sallayıp gitti.
Şimdi ben bu manyakla Deniz'in ortasında kalmıştım. Allah'ım sen bana yardım et.
- Yazar
