yazardan...
Zilan, duyduğu kelimelerin ağırlığıyla olduğu yere mıhlandı. "Müstakbel karım" ifadesi, odadaki soğuk havayı bir anda ateşe vermişti. Daha az önce "azrailim" diyen bu adam, şimdi ona bir rol biçiyordu. Zilan’ın dudakları titredi, itiraz etmek için ağzını açtı ama Yaman’ın çelik gibi parmakları kolunu hafifçe sıkarak onu susturdu...
Yaman’ın bakışları bir emir gibiydi; geri dönüşü olmayan, itiraz kabul etmeyen bir askeri stratejinin ilk hamlesiydi bu.
Yaman, kapının arkasında sabırsızlıkla bekleyen Süheyla’nın fırtınasına karşı göğsünü siper etmişti. Zilan’ı kolunun altına, gövdesinin arkasına doğru hafifçe çekti; bu hem bir koruma hem de bir mülkiyet göstergesiydi. Süheyla'nın cingöz olduğunu da gördüğü an anlamıştı. kızın huyunu bilmediğinden inandırıcı olmak zorundaydı.
v
