yazardan...
Gece, Düzova’nın üzerine kurşun gibi ağır bir sisle çökmüştü. Toprak, sakladığı sırlar yüzünden sanki nefes almıyor, bekliyordu. Yaman ve timi, karanlığın içinde birer hayalet gibi süzülürken; geride bıraktıkları küçük evde Zilan, hayatının en uzun nöbetine başlamıştı...
Gece Yarısından sonra köy sesizliğin en ihtişamini yaşıyordu. Yaman, Behzat ve Demir, mezarlığın paslı demir kapısına ulaştıklarında rüzgar aniden yön değiştirdi. Islık çalarak ağaçların arasından geçen yel, sanki yaklaşan felaketi haber veriyordu. Yaman, gece görüş dürbününü indirip Zilan’ın tarif ettiği o noktayı aramaya başladı, Al bayraklı adsız mezar...
"Komutanım, saat iki yönünde," diye fısıldadı Behzat. Sesindeki o soğuk profesyonellik bile buradaki tekinsiz havayı dağıtmaya yetmiyordu. "Bayrak rüzga
