"Mecruh-Muhib"
*** Mecruhtan hallice... Zamanın her zerresi gökyüzünün boşluklarından faydalanıp üzerime dökülürken, ayaklarımın altında ufalanan çakıllar batıyordu nasırlarıma. Adımlarım seriydi. Dörtnala koşan atların ciğerlerindeki havasızlık kamçılanıyordu göğsüme. Nal sesleri doluyordu kulaklarıma. Uzun caddenin bitiminde karanlık devam etmeyecekmiş gibi yürüyordum. Birileri seslerini kısmıştı bu koca şehrin. İnsanların solukları alınmıştı ellerinden. Bir ben vardım bir de bu koca, bu kimsesiz şehir… Göğüs kafesimi tekmeleyen isyanla beraber yürüyorduk caddenin sonuna. Geceye ve bıraktığı karanlığa karşı sergüzeşt bir havayla dikelmiş bekleyen isyan… Bir gündüz alacağımız vardı, bu bitmek bilmeyen karanlıktan. Koşmaya yakın bir tempo tutmuştu aramızdaki nal sesleri. Ölüme giden haklı bi
- Yazar
