Biz yine alışveriş merkezinde dört dönüyorduk. Yani ben dönüyordum, Alp peşimde isyan ediyordu. Kendime yeni eşyalar almam gerekiyordu, oda bana para ödetmediği için buna katlanıyordu. Canım ya..
"Ya hayatım" dedi artık söylenmeye başladı.
"Sen niye bu kadar seviyorsum alışveriş yapmayı?"
"İhtiyacım var, alıyorum."
"Neden mağaza mağaza dolaşıyoruz biz, ergenlik çağında değilim ben, otuz yaşındayım ya otuz."
"Bekle dedim sana, sen gelmek istedin. Param var benim."
"Öncelikle şu konuda anlaşalım konu para değil, iste canımı vereyim ama saatlerdir dolaşıyoruz yoruldum."
"He, öyle diyorsun yani!" Yaptığım imayı hemen anladı.
"Yok, demedim. Tamam sen devam et kasada haber verirsin."
Buna kahkaha atmıştım.
"Bitmişti zaten."
"Oh, hadi yemek yiyelim çok acıktım." Elimi tutunca artık ben
