Şirkete girince bir coşkuyla karşıladığım doğrudur. Koca şirket alkışlarla yıkılacaktı. Bir aile gibi sıkı sıkı sarılmalara doyamadık gerçekten. Şimdi de Didem tarafından sarıp sarmalanmıştım. Canım, yükü her zamankinden daha ağır olmuştu ve o gemiyi terk etmedi, dahası kimsenin gitmeye cesareti olmadı ve kalanlar yine Alp'in insafıyla kalmıştı.
"Ya ne kadar güzel, yine yürüyorsun." Kulağımın dibinde cıvıldamaya devam ederse bunun sonu yerlere yatıp ağıt yakmak olacaktı.
"Didem bırak ta işimin başına gideyim."
"Ya tamam ama uğra yine." Sanki fizana gidiyorum ya. Alt tarafı odama gidiyordum.
"Tamam tamam, hadi gittim."
Ayrılır ayrılmaz odama koşmaya başladım. Odama girer girmez çalan şirket hattını yanıtladım.
"Efendim kocacığım."
"Oh ya, sesini severim kadın. Yine de sen hep böyle a
