Alp anlatıyor...
Annemi eve çıkardığımda bende kalmak istemediği için çok kızsamda mecburen evine getirmiştim. Babama eve gelmemesi için haber yolladım. Annemin üzüntüden uzak durması gerekiyordu ve henüz ben bile onu karşıma alıp konuşmaya hazır değildim.
"Sağol oğlum." Yatağına yatırıp üzerini örttüm. Evin yardımcısı ve yıllardır bizimle olan Aynur ablayı sıkı sıkı tembihleyecektim.
"Alp, Hazal'ın hali bir garip değil mi sence de oğlum?"
"Ne gibi annem?"
"Bilmem bir güzellik gelmiş yüzüne."
Annemin sesinde ki ince imayı fesat kafam birlikte oluşumuza yordu. Tövbe...
"Anne o hep güzel, hatta çok güzel."
"Öyle öyle tabi de, sanki başka bir şey var!"
"Anne ne ima ediyorsun?"
"Hamile oğlum kız" dediği an nefesim boğazıma takıldı. Kuru bir öksürük başladı bende. Ne diyordu ya, ne ha
