Arzu ’nun aniden belirip, bir telaşla üzerime eğilerek beni süzdüğü o an, aslında konuşmak için sabırsızlandığını anlamıştım. Ne kadar hızlı gelmişti öyle. "Nasılsın? İyi misin?" sorularını aceleyle geçiştirirken, gözlerindeki soru yüklü bakışlar, bir şeyler anlatmamı beklediğini açıkça gösteriyordu. Derin bir nefes aldım ve bakışlarını üzerimden çekmemesinin verdiği hafif bir tedirginlikle konuşmaya başladım.
"Dün Emir ’in annesine yemeğe gittik." dedim sonunda.
Sözlerimle birlikte Arzu’ nun yüzünde beliren karışık ifade dikkatimi çekti. Ne hissettiğini anlamaya çalışırken, hafif bir baş hareketiyle konuşmaya başladı.
"Anladım. Takma kafana. Fazla titizdir. Kendi hariç kimsenin tabağına tahammül edemez. Eşi hayattayken iki tane bulaşık makinesi kullanıyorlarmış. Onun makinesinde sadece
