“Çok iyi. Her alanda çok iyi.” dedi Emir, annesinin sözlerine sakinlikle karşılık vererek. Sesi her zamanki gibi nötrdü, duygularını ele vermiyordu. Emir’ in işlerinin iyi gittiğini ben bile anlamıştım. Kocaman bir holdingin başındaydı ve attığı her adım gazetelerde haber oluyordu. Ancak bu ihtişamlı başarı, annesinin gözünde yeterli görünmüyordu.
“Peki hala arkadaşlarını bedavadan besliyor musun?” diye sordu annesi, yüzünde küçümseyici bir ifadeyle.
Demir ve Doruk ’tan bahsediyordu, Emir ’in çocukluk arkadaşlarından. Ama ses tonundan, onların insanlar değil de sokak köpekleri olduğunu ima eder gibiydi. İçimden yükselen öfkeyi bastırmak için yanaklarımı ısırdım. Susmalıydım.
“Onlar çok iyi çalışıyor anne.” dedi Emir sakin bir şekilde. “Endişen olmasın.”
Kadın kaşlarını kaldırdı ve alay
