Bölüm:ŞAKA
Elvan’ın Anlatımından... Şu an ikimiz de sinirliydik ama benim söylediğim laf yüzünden o daha sinirliydi. Beni kollarımdan tutup ayağa kaldırdı. O kadar sinirliydi ki o kara gözlerinde kıyametler kopuyordu. Kollarımı canımı yakacak kadar sıkıp beni kendine çekti, kafasını eğip dişlerinin arasından tıslayarak, “Kes sesini kadın, yoksa elimde kalacaksın!” dediğinde kalbim acıdı. Bu adam her seferinde kalbimi kırmaktan bıkmamıştı. Paramparça etmişti beni; kırık parçalarım ayaklarımı kesmeye, canımı daha çok yakmaya başlamıştı. Ama o beklesin... Onu çıplak ayaklarla o kırıkların üstünde yürütecektim. Dolu gözlerle ona bakıp kollarımı ondan kurtarmaya çalışarak çırpındım ama o kadar sıkı tutuyordu ki kurtulmam imkansızdı. Kafamı kaldırıp ona bakarak dudaklarımı oynattım: “Bırak beni! Bırak, d
- Yazar
