Bölüm:GİT🥲
Elvan’ın Anlatımından... Gözlerimi açtığımda hava kararmıştı. Etrafa baktığımda Yaman tekli koltukta kafasını yaslamış uyuyordu. Konağın terasının ışıkları içeriyi hafiften aydınlatıyordu. Kendimi toparlayıp yataktan kalktım. Üzerimde olan pikeyi alıp Yaman’ın üzerine örtmek için başına gittiğimde, dışarıdaki ışıklar yüzüne vuruyor, yakışıklı yüzünü daha da yakışıklı gösteriyordu. Elimdeki pikeyi onu uyandırmadan üzerine örtüp kafamı biraz eğerek suratını incelemeye başladım. O kadar yakışıklıydı ki iç çekmeme sebep oluyordu. Sağ elimi kaldırıp yanağının yanına getirdim ama dokunmadım; uyanmasından korkuyordum. Öylece durmuş onu izlerken birden, “Öpebilirsin, benim için sıkıntı yok,” dediğinde korkuyla geriye sıçradım. Uyanık mıydı? Gözlerini açıp bana bakarak gülümsedi: “O kadar mı yakı
- Yazar
