TENİMİN KÖLESİ +18

Feyza Fermude Alkım Karşımdaki adama tiksintiyle bakıyordum. Fakat onun bakışları benim aksime çok şaşkındı. Şoku atlatması ise sadece iki saniye sürdü. Sertçe bileğimi kavradı. Kelimeleri tükürürcesine, "burada ne işin var! Hemen gidiyorsun Feyza anladın mı beni? Hemen!" derken kimsenin beni görmesini istemiyordu. Yazık hâlâ beni o köydeki kız zannediyordu. Ne demişti? Saf, aptal, salak... dahası da aklımdaydı. Bileğimi elinden çekip kurtardım. "Gidemem," dedim alayla ve gülüşüm tüm yüzüme dağıldı. "Ne demek gidemem ya! Git diyorum sana git! İstemiyorum seni Feyza! Ne yapışık bir şey çıktın ya!" Hâlâ onun için burada olduğumu sanıyordu. Kendini bu kadar önemsemesi çok acınası. İç çekip bir adım geri attım. "Gidemem Kuzey çünkü artık burada yaşıyorum." Bu kez hiç anlamamıştı. Anlaması için ona biraz yardımcı oldum. Dibine girdim. Kulağına yaklaşıp fısıltıyla, "abin senden daha istikrarlı. Nenemin arsasını almak için senin gibi benimle gönül eğlendirmek yerine parmağıma yüzük taktı," dememle taş kesildi. Geri çekildim. Küçümseyici bakışlarımla yüzünün aldığı o şekli izlemek keyif vericiydi. Açıkçası bu kadar şaşırmasını beklemiyordum. Nihayet bu şoku da atlattı. "Sen ne saçmalıyorsun? Hemen git-" sözünü kestim. Çantamı açıp usulca içinden evlilik cüzdanımı çıkardım. Bir sayfayı açıp Kuzey'in göreceği şekilde kaldırdım. Bu kez sesimde alay yoktu. "Ben Feyza Fermude... bu günden itibaren Mahir Yöner'in karısıyım." Sesim salonda yankılanırken bir cam kırılma sesi duydum. Arkamı döndüğümde ise şaşkınlığımı hemen gizledim. Beni aldattığı kadının bu evde ne işi vardı? "Yalan söylüyorsun?" diyen sesini duyduğumda ona döndüm tekrar. "Abimle evlenmedin Feyza," derken başını iki yana sallıyordu. Onun için gerçekten şok edici bir haberdi. Güldüm. Evlilik cüzdanımı geri çantama koydum. Önüme gelen saçımı kulağımın arkasına sıkıştırıp sesli bir nefes verdim. "Feyza değil... yenge diyeceksin. Yengenim ben senin..."