22. Bölüm : “ Pusuda Bir Aslan”
Aslan
Yirmi beşinci aramadan sonra sabrımın bittiği o noktadaydım. Bu kız... Telefonu ilk çalışta, sanki eli hep ekranın üzerindeymiş gibi açardı. Yirmi beş kez çaldı, yirmi beş kez o ruhsuz operatör sesi ulaşılamadığını fısıldadı kulağıma.
Evdekilerden de ses çıkmıyordu.
Ece, “Sabaha kadar uyumadık, erkenden kıyafet almaya gidecekti,” demişti.
İçimi rahatlatmaya çalıştım; kesin eve gitmişti, belki de yorgunluktan sızıp kalmıştı. Hatta kendi kendime gülümsedim, “Gidip şu pamuk prensesi uykusundan uyandırayım,” dedim. Ama göğüs kafesimin ortasındaki o amansız ses susmak bilmiyordu. Bir şeylerin ters gittiğini, havadaki nemden bile anlıyordum.
Görev yerinden çıktım. Kimseye tek kelime açıklama yapmadım; sadece aracın anahtarını kavradım. Direksiyonu
