39 -
Smut bölümü. Uyarı!! Yıllardır duygularını gizleyerek yaşayan bir gencin baş kaldırışıydı bu cümle. Büyük başlangıçlar her zaman ya acılı olurdu ya da yakıcı. Agit yakıcı bir başlangıcı seçmişti. Bileklerini sıkıca tutup duvara yaslayan adamın bacaklarının arasına sızan sert baskısıyla kesik bir soluğa "Devran" ismini sığdırdı. Kulaklarında hissettiği derin nefes ve boğuk bir sesle "Söyle" diyen cümlesiyle yutkundu. Devran ateş püsküren bir volkan, Agit ise o ateşi söndürebilecek suydu ve ikisi de birbirine muhtaçtı. Agit sakallı yüzünü yanağına sürtten adamın kulağına dudaklarını yaklaştırıp fısıldadı gövdesinden taşan dalgalarıyla. "Sabaha kadar." Devran kulağına fısıldanan bu taleple dişlerini sıkıp Agit'in bedenini çevirdi, alnını duvara yaslayan oğlanın ince beline büyük eller
- Yazar
