Çiçek DEMİRHAN
Evimin salonunda oturmuş camdan büyüdüğüm mahalleyi izlerken geçen altı ayı düşündüm.
Evet, evleneli altı ay olmuştu. Zamanın nasıl geçtiğini bile anlayamamıştım. Selim ile her günüm dolu dolu geçiyordu.
Hiçbir zaman ve hiçbir yerde aşkını göstermekten çekinmeyen kocam sayesinde günlerim oldukça güzel geçiyordu. Bunun yanında kıskançlıklarıyla da beni delirtmeyi başarıyordu.
Bir de abim ve Ebru vardı. Şu sıralar hamileliğinin 7. Ayında olan arkadaşımdan daha çok abimle uğraşıyorduk.
Baba olmanın heyecanıyla beraber abimde Ebru ile beraber hamilelik geçiriyordu. Ebru’dan daha çok aşeriyor, ondan daha çok nazlanıyordu.
Biz ise abimle mi ilgilenelim yoksa Ebru ile mi şaşıp kalıyoruz. Yine de çok güzeldi. Ebru’nun karnının büyümesini izlemek, miniğimizin tekmelerini hisset
