"İyiyim..." Daha demin ne olmuştu? O benim içinde miydi? Biz ne yapmıştık? Ölüyor muyduk? Aynı anda ikimizde? Kollarını bana bedenime dolayarak bana sıkı sıkı sarıldı. Dudaklarını şakağıma bastırdı. "Bir şey yok. Bir şey yok." Diye iki kez tekrar etti. Nefes almayı bırakmıştım şimdi de kalbim atmayı bırakmıştı. Benim inadım yüzümden neredeyse ölüyorduk.
Yüzüme eğildiğinde yüzüme düşmüş kaç saç tutamını kulağımın arkasına iteledi. "Hey, sorun yok. Bak bana." Yüzüne baktım. Gülümsüyordu. "Komik değildi Edward." dedim omzuna hafifçe vurarak. "Ölüyorduk."
"On yılın her günü ölebilirdik ama bugün ölmek ironik olabilirdi. Hemde ben senin içindeyken." Kucaklayarak yan koltuğa bıraktı beni. Canım hâlâ acıyordu. Elim kasığıma gitti bu gerçekten acıtmıştı. Edward baksırını tekrar giyerek pantalon
