**********************************************************************
...Önümdeki boydan boya camla kaplı duvara gözlerimi dikmiş dalgın bir şekilde gözlerimin önüne serili göl manzarasını seyrediyordum. Baktığım doğruydu ama görebiliyorum desem yalan olurdu. Şu gölün dalgalanıp dalgalanıp vurduğu kayalıklar gibiydim. Yaralı, boğazı yırtılırcasına bağırmak isteyen ama inadına suskunluğunu koruyan...
Nereye gidiyordu bu akıp giden zaman..? Neredeydi sığınmak istediklerim...? Kalbim her geçen an canlılığını yitirirken bana bakıp beni yerli yersiz yargılayan bu insanlar kimdi..? Beni daha da aciz gösteren göz yaşlarım bir bir dökülürken kirpiklerimden oturduğum yataktan usulca kalkıp beni kendine çeken manzaraya doğru küçük küçük adımlarla yürüdüm. Taşımaktan artık çok yorulduğum bedenimi
