Okul günü çoktan bitmiş, bense çoktan eve dönmüştüm. Hatta şu an bakkala gitmeye hazırlanıyordum. Aslında ilk başta gitmemeye inat etmiştim fakat Canan yengem benden daha inatçı olunca mecburen gitmek zorunda kalmıştım. Kadında katır inadı vardı yahu! Yani illa ki kendi istediği olacaktı.
"Hale bak," dedi dudağımın kenarındaki yaraya bakarak. "Başımıza bir şehir eşkiyası eksikti, o da şimdi oldu. Bu da sana ders olsun, ekmek almaya gidiyorsun!"
Gözlerimi devirdim, "Şimdi de bu bahaneye mi tutunuyorsun yenge? Suç işlemesem bile zaten hep beni gönderiyorsunuz ekmek almaya. Haksız mıyım?"
Canan yengem derince çattığı kaşlarının altından, "Sus kız!" diyerek tısladı. "El oğlu için yapmadığın şey kalmadı. Eğer olay amcanların kulağına gitseydi ne yapacaktın o zaman? Burhan amcan sana çok kıza
