"Aç mısın?" çocukları hep severdi Hazan. bu sebeple onlarla nasıl iletişim kuracağını da iyi bilirdi
Utandı masum çocuk "Yok abla" dedi oldukça kibar bir şekilde
Hazan o an anladı, çocuğun aç olduğunu "Ama ben açım? ben yalnız yemek yiyemiyorum. Benimle yemek yer misin"
"Ama abla, ben" Nasıl derdi ki, üstünde para olmadığını. o yemeklere ödeyecek gücünün olmadığını nasıl derdi
"Sen ne" dedi şaşkınca Hazan. Aslında bir bakıma anlıyordu derdini genç kadın ama işte, dile gelmeden de bir şey yapamıyordu
Üstüne baktı, kıyafetleri eski püskü bu şekilde insanları utandırmak dan korkuyordu "Olmaz abla" ısrar ediyordu küçük çocuk.
inatla tekrar etti Hazan"Niye dedim"
Başını eğdi masumda "Boş ver abla, ben aç değilim ki"
Hazan yine anlamıştı çocuğun başını eğişinden.. "Hadi gel, bak şu k
