Hazan , sandalyeye oturdu. Çocuğa fark ettirmeden gözlerini kaçırarak yavaş yavaş akıtıyordu yaşlarını . Umut, bunu fark ettiğinde yanına geldi genç kadının. Üzülüyordu küçücük çocuk, daha yeni tanıdığı ve kendisine sürekli iyi davranan güzel ablası için..
"Kimdi o abi abla"
"Önemsiz birisi canım" derken, sesi çatallıydı genç kadının.
Umut, inanmadı bu yalana.. kadının gözlerinden akan yaşın, ikinci defa farkındaydı.. Minik ellerini uzattı..Genç kadının yanağından akan yaşları sildi minik elleri ile. "Önemsiz bir abi için, bu kadar ağlanmaz ki"
Gözleri doldu genç kadının , çocuğun masum yüzüne bakınca daha çok doldu .. O an serbest bıraktı göz yaşlarını .. Karşısında ki çocuğu unutmuş dolu dolu akıtmıştı acısını.. Çok tutamıyordu artık,güçlü olsa da, göz yaşları güçlü kalamıyordu onun
