Dışarı çıktım, Kadir karşı duvara yaslanmış benim perişan halime gülüyordu, istediğini yaptırmış olmaktan duyduğu zevk yüzüne yansımıştı. “Boşuna uğraştırdın, eninde sonunda bana geleceğini biliyordun. Kaçışın yok, her istediğimi yavaşça alacağım” Elini beyaz gömleğinin yakasından fırlamış kara tüylerine götürüp göğsünü kaşıyınca, midem yine bulandı. Bir an gözlerimi kapattım. Betül kapısını yumrukluyor, bağırıyordu. “Bu karıda fazla oldu” Ağır adımlarla Betül’ün kapısına giderek tekmeledi “Sesini kesmezsen çabuk öleceksin”
“Allahın belası herif, yıllarca Mahir’i sömürdünüz, Hasret’e yapmadığınız eziyet kalmadı… Parayı aldınız bırak artık”
“Sus fahişe” Dedi silahı kapıya doğru döndürdü son sesimle çığlık attım” Betül kendini koru, ateş edecek” Sözüm bitmeden ateş etmişti, üzerine atladı
