Hasret elinde ki tabaklarla öylece kalakaldı… Başını kaldırdı şaşkın gözlerle baktı…
“Evlenmemize çok az kaldı, Polat gelmeyecek, ben misafir odasında yatarım sen odamızda yatarsın”
Bir nefeste söylemiştim, düşünür gibi başını yana eğdi. Elinde ki tabaklar neredeyse düşmek üzerelerdi uzanıp aldım. Boş ellerine baktı, masada kalan bardağı almak için eğildi, telefonu çaldı… Telefonla konuşurken gözlerini benden ayırmıyordu.
“Betül… Biliyorum geç olduğunu, neden mi geç kaldım. Kerem’le yemek yiyeceğimi haber vermiştim. Bu gece gelmeyeceğim Kerem’le birlikte kalacağım yarın ev için alışveriş yapacağız… Biliyorsun düğüne çok az zaman kaldı… Yarın akşam gelirim gelmezsem de haber ederim. İyi geceler”
“Kalacakmısın? Kalacağını mı söyledin yoksa ben mi yanlış duydum” Şimdide benim elimde ki ta
