Hafta sonuna geldiğimizde eve dönmüştüm. Kendimi toparlamıştım, olanları unutmuştum ve boşanma için hazırlanmaya başlamıştım. Kapıyı rahat bırakırken üzerime geçirdim beyaz pantalon ve beyaz bir gömlek. Ona giderken beyaz bir gelinlik vardı üzerimde, ondan giderkende böyle bir şey olmalı diye düşünmüştüm.
Yanımda giyinen Eyüp'le son kez aynı odayı paylaşıyorduk. Pişman olur muyum bilemiyordum ama kafam en azından rahat olurdu düşüncesi vardı. "Kravatımı düzeltir misin," diye sordu Eyüp. Üzerine havalı bir ceket, altına spor şık bir pantalon seçmişti.
Boşanmaya değilde, düğüne gider gibiydik. Kravatını kendimce düzeltip ona uzattığımda, "Her şey için sağ ol," dedim allık sürerken. Yüzümün rengi atık olduğundan renklendirme çabalarıydı. "Yaptıkların için."
Eyüp yandan bir bakış atarken
