Saraydan döndüğünde, gece Londra’ya ağır bir pus gibi çökmüştü. Fakat Madam Vanessa’nın okulunun kapısı hâlâ açıktı. Elina arabadan indiğinde avlunun loş lambaları, taş zemine düşen gölgesini uzatıyordu. Adımlarını hızlandırmıştı; yorgunluğu omuzlarında olsa da yüzündeki ifade hâlâ dikkatli ve tetikteydi.
Okulun ön cephesinde, gaz lambalarının titrek ışığında bir siluet netleşiyordu. Madam Vanessa, koyu mavi pelerini omuzlarında, dimdik duruyordu. Duruşunda zarif bir otorite vardı; her zaman olduğu gibi vakur ve hazırlıklıydı.
Elina onu görünce hafifçe başını eğdi.
“Hoş geldin, Elina,” dedi Madam, sesi sabırlı ama sabırsızlıkla doluydu. “Sarayda neler oldu? Kraliçeyi görebildin mi? Bale gösterisi nasıldı? Ve... Alaric Vane?”
Elina, ayakta anlatmaya başlamadı. Madam’ın koluna hafifçe do
