Sinirle çıktım salondan. Koridor bomboştu, sesi çıkaran her kimse yoktu. Gözlerimdeki yaşlara engel olarak olarak odaya çıktım.
Berzan yatağın başında bekliyordu beni.
“Neredeydin?” dedi merakla.
“Mutfaktaydım” diye yalan söyledim.
Ben banyoda üstümü değiştirirken Berzan yatağa girmişti bile.
Huzursuzluğumu bir kenara bırakıp yatağa girdim. Berzan bana dönük yatıyordu, bende ona döndüm. Uzun uzun baktı gözlerime.
Dışarıdan gelen cılız bir ışık aydınlatıyordu yatağı. Berzan’ın yüzünü tam olarak göremiyordum bile.
“Berzan”
“Efendim?” dedi sessizce. Tüm cesaretimi topladım.
“Evlat istiyor musun?” dedim. Berzan’ın güldüğünü gördüm o karanlıkta. Bana doğru kaydı, yüz yüze geldik. Heyecanla kalbim çarpmaya başladı.
“Elbet isterim. Ama sende istediğinde” dedi. Üzerimden bir ağırlı
