"Efendim Ali.?"
Telefon kulağımda kendime kahvaltı hazırlamaya çalışıyordum. Biraz zor olsada başarıyordum.
"Napıyorsun.?"
"Kahvaltı hazırlıyordum kendime, sen ne yapıyorsun."
"Bende kahvaltıya gideriz diye düşünmüştüm."
Sesinde ki üzüntüye telefonun ucundan bile hissediyordum. Ve sevdiğim insanın bu halde olması benide üzüyordu.
"Kahvaltıya gidemeyiz ama sen kahvaltıya gelebilirsin. Hatta gelirken simitte alırsan çok memnun olurum."
Sesimi elimden geldiğince neşeli tutmaya çalışıyordum, bu benim gibi soğuk nevale birinde ne kadar gerçekçi duruyordu orası tartışılır bir meseleydi.
"Hemen geliyorum."
Görmeyeceğini bilsem bile kafa sallayıp kapattım. Ali içinde servis açıp biraz daha patates soyduktan sonra belki misafir gelir diye aldığım benim yemediğim kahvaltılıkları çıka
