13
Doğru duyduğumdan pek emin olamamakla birlikte şaşkınlık içinde bakıyordum. Sanırım doğru duymuştum. Fakat duymamayı yeğlerdim. Bir kaç adım uzaklaşıp güldüm. Hatta o kadar çok güldüm ki gözlerim yaşardı.
"İzmir iyi misin.?"
Gülmemi kesip gözümde ki yaşları sildim. Gerçekten şuan sinirlenirim geriliyordu.
"Asıl sen iyi misin Han.? Evlen benimle de ne demek.? Bunun benim mesleğimle ne alakası var.?"
"İzmir çok güçlüyüm tahmin edemeyeceğin kadar çok hemde. Üst makamlardan yığınla tanıdığım var fakat aramızda bir bağ olmadığı için elim kolum bağlı kalıyor. Evlen benimle kağıt üstünde eşim ol ve bütün herkesi,her şeyi ayaklarına sereyim."
İşte şimdi çirkinleşiyordu. Belki de bu teklifi gerçekten beni düşündüğü için yapmıştı fakat bu şekilde dile getirmesi çok ama çok çirkindi.
