OFLAZ
Odama doğru giderken Doğan’a gözlerimle bir işaret verdim. Ofisin kapısını çarparak açıp kendimi içeriye zar zor attım. Bir şey dönüyordu ama ne?
Siktiğim beynim durmuştu sanki!
“Buyur abi?” dedi Doğan içeriye girerken.
Kendime bir içki doldurdum. İçeriye girip Deniz'i tuttuğum gibi sarsmak isteyen yanımı bastırmak zorundaydım. Bir şeyler döndüğünü Leyla'ya yazdığı not ile anlamıştım anlamasına da her bir kelimesi sivri uçlu bir hançer gibiydi adeta. İçimi oymuştu.
İçkiden bir yudum daha aldım. Avuçlarım cayır cayır yanıyordu. Tuttuğum bardak cam değil, damarlarımdaki öfkeydi, kırılmak için yalvarıyordu. İçimde bir şey kaynıyor, göğsümden boğazıma tırmanıyor, durdurak bilmiyordu.
Yumruklarım istemsizce sıktım, dişlerim kenetlenirken çenemden kemik çatırtıları yükseldi.
“Çıkış
