ACININ GÖZYAŞI

83. BÖLÜM BERDAN'IN YÜREK YARASI

Senem'in yüzünü görmesi ile şoka uğradı sabah ki bıraktığı kıza ne olmuştu böyle.

" Lan ne oldu sana ne bu hal kızım" Senem onun yüksek çıkan sesi ile etrafa baktı herkez kendilerine doğru bakıyordu. " Kızım sessiz olsana " Yaren hala gördüğü yüzün etkisinde idi.

" Senem ne oldu sana " dedi ellerini tutarak. Senem elinin birini çekip bardağındaki zehiri bir dikişte içti. Aynı anda da gözünden yaşlar süzüldü. Ne çok ağlamışdı bügün oysa.

"Ben çok mu kötüyüm Yaren? Sevilmeyecek birimiyim? Neden Tahir'in ailesi beni istemedi , suçum neydi benim?" Yaren'in gözleri doldu dostu ile birlikte oda ağlıyordu. Masada ki şiseden kendisine de bir kadeh doldurdu. Senem'in de biten bardağını yeniden doldurdu. Belliki bu gece gözyaşları sel olacakdı ayık kafa ile çekilecek gibi değildi bu acı.

Leyla'ya mesaj atıp bulundukları mekana gelmelerini bildiren mesaj attı. Onlar dostlardı beraber olmak zorunda idiler. Senem bugüne kadar her zorlukda onların yanında olmuştu.

********************************

Konağın sokağına tam dönmüşlerdi ki, Leyla gelen bildirim sesi ile telefonuna baktı gelen mesaj Yaren'den idi. " Leyloş'um biz Hasret abla'nın ordayız Senem çok kötü sizde gelince buraya gelseniz iyi olur " Leyla mesajı okuyunca Yavuz'a baktı .

" Yavuz dururmusun biz Adem ile başka bir yere geçeceğiz siz konağa geçin. Yaren mesaj atmış Senem iyi değilmis bizim onun yanına gitmemiz lazım " Yavuz kaşlarını çattı enistesinin canına okuyacaktı zaten ama şu an siniri iki kat arttı. Ayrıca ne demek siz konağa geçin Said şerefsizi kudurmus it gibi gezerken onları asla yalnız bir yere göndermezdi asla.

" Leyla nereye gideceksen beraber gidelim durumları biliyorsun yorma beni gece gece" Leyla'nı kaybedecek vakti yoktu.

" O zaman sen devam et ben yolu tarif ederim sana ama " Yanında oturan adama çevirdi kafasını " Adem sen konağa haber ver merak etmesinler. Birseyler uydur tamam mı " Adem kafasını sallayarak arabadan indi o konağa Leyla'lar mekana doğru yola koyuldular.

20 dakika sonra mekanın önünde durdular hep birlikte arabadan indiler. Berdan geldikleri yeri görünce şaşırdı Antep de böyle bir yer olduğunu bilmiyordu. Ne zaman açılmıs acaba baya da guzel bir yere benziyor diyerek içinden geçirdi. Bilseydi ki kaderi ona en büyük oyunu oynayacak adımını atmazdı.

Yavuz'larda hep birlikte içeri girdiler.

Saz sesi bir yandan mekanın huzur veren dokusu bir yandan cok güzeldi. Garsonlar kapıda karşıladılar onları " Yavuz ağam , Berdan ağam hoşgelmişsiz" Yavuz başı ile selam verirken Berdan omzunu sıktı genç garsonun. Leyla ve Zeynep Yaren ve Senem'in olduğu masaya doğru hızlıca gittiler. Ne Yavuz ne Berdan peşlerinden giderken etrafa bakmadılar.

Masaya geldiklerinde Senem ağlıyordu Leyla sıkıca sarıldı dostuna gözyaşlarını sildi. " Tamam kuzum geçti ne oldu niye ağlıyorsun" bazen aynı kandan olmaya gerek yoktu aralarında ki bağ öz kardeşden kuvvetli idi. Senem gözyaşlarını silip bugun ki yaşananları anlattı. Tahir'i başka bir kız ile evlendireceklerini .

" Güzelim sen buna inandın mı Tahir seni bu kadar çok severken başkasına gider mi hiç. Enistem sizi ayırmak için söylemiş sende inanmışsın ona istediğini vermişsin" Senem Yavuz'a inanamaz gözler ile baktı bir insan bu kadar kötü olabilir miydi. Gerçi niye şaşırıyordu ki. Kendi ailesi olacak insanlarda onu sokağa kaderine terk etmedilermi ki?.

" Bana bak sil gözyaşlarını bir daha ağladığını görmeyeceğim. Tahir den vazgeçmekte yok anladın mı? Senin bak kocaman bir ailen var başkasına ihtiyacın var mı? " Derkken eli ile masadakıleri gösterdi Leyla içlerinden Mehmet beye küfürler ediyorlardı kızlar.

Yavuz Tahir'i aradı sesi hopörlere verdi telefon hemen açıldı Efendim abi" sesi yorgun çıkıyordu. " Nerdesin kardeşim " Tahir bekletmeden cevapladı Yavuz'u " Şirketteyim abi kendimi buraya attım yoksa evdekiler bana kafayö yedirtecek" diyerek isyan etti.

" Eniştem hala aynı mubabbetleri mi yapıyor"

" Yok abi ya bu defa anam tutturdu sana kardeşimin kızını alalım diye resti çektim çıktım. Senem varken değil başkasını almak dönüp bakmam " Yavuz gülümsedi biliyordu Tahir asla yapmazdı.

" Tamam sen merak etme bu iş bende artık. Sende çık konağa gel konuşacaklarım var senle"

"Tamam abi az bir işim kaldi yarım saate gelirim" diyerek telefonu kapattılar. Berdan ve Yavuz ayaklanmışlardı gitmek için. Kızlar da toparlanıyorlardı onları bekliyorlardı.

Hasret hazırdı yerine oturdu sazını eline aldı. Yemek yemeye gelen müsterilerden alkış sesi geldi. Hasret başı ile selam verip güzel ve yanık sesi ile girdi türküye.

"Şu garip gönlümünde mi

Sevdan beni dele' yledi" diye şarkiya giren Hasret ile Berdan'ın bakışları o tarafa döndü. Keşke dönmeseydi gördüğü yüzle birlikte olduğu yerde hafif sendeledi Yavuz tuttu kolundan.

"Gel gör halim beni beni yedi

Beni beni yedi, beni beni yedi.

Salina salina da gidişin daha bugün gibi

Daha bugün gibi"..

Hasret gözlerini kapatmış yanık sesi ile içli içli söylüyordu türküyü. Gözlerini açtığında gördüğü yüz ile bir duraksadı. Yıllar olmuştu onu görmeyeli zayıflamışmıydı, yüzü mü çökmüştü, saçlarına da sanki aklar mı düşmüştü. Özlemi olan yüze baktı uzun uzun sonra türküyü söylemeye devam etti. Sevdiği adamın gözlerinin en içine baktı.

" Hangi sebebe darıldın

Söyle içimi dağladın

Hangi sebebe darıldin

Söyle içimi dağladın

Bir gönlüne ben sığmadım

Beni ,beni, beni,

Beni ,beni ,beni.

Salına salına da gidişin daha bu gün gibi

Daha bugün gibi.

Salına salına da gidişin daha bugün gibi

Daha bugün gibi..."

Şarkının sözleri bitti Hasret'in gözünden yaşlar süzüldü. Kolaymıydı altı yıl geçmişti zorla evlendirilip gönderildiği günün üzerinden. Ve 6 yıl boyunca gormediği sevdasının hasreti, özlemi ilmek ilmek işlenmişti içine. Çekdiği onca acı, onca cefaya değer miydi? Değmezdi gençliğinin en güzel zamanları sevmediği bir adamın yanında bilmediği gurbet ellerde, her günü korka korka geçmişti. Yediği dayak çektiği acı ise cabası idi. Allahtan kurtulmuştu da o adamdan memleketine gelmişti. Ama bir kez olsun ne sevdigi adamı sormus nede görmek istemişti. Hangi yüzle çıkacaktı karşısına korktu Hasret onu bıraktığı gibi bulamamaktan. Şimdi ki gördüğü adam onun bırakıp da gittiği adam değildi. Yıllar sankı ondan çok şey almamışdı hatta ona çok şey katmıştı. Yakışıklı adamdı ama bu hali yüreğini hoplatmaya yetmekle kalmamış . Nefesini de kesmişti Berdan Marazoğlu onun yürek yarası idi.

Yavuz dostunun haline mi üzülsün, karşısındaki gördüğü kadına mı üzülsün bilemedi. Berdan bu geceden sonra eski Berdan olmayacak yine o eski günlere geri dönecekti biliyordu dostunu çok zor toparlamıştı o zamanlarda.

Berdan ise kendinde değildi sanki nefesini kesiyorlar kanını damarından çekiyorlardı. Yüreğinde ki bu acı hiçmi azalmamışdı. Peki ya kalp atışı nasıl ilk günkü gibi tap taze kalıp deli gibi atardı anlamıyordu.

" Götür beni burdan" dedi Yavuz'a. Kızlar olmasa alır dostunu giderdi ama işte kızlar vardı.

" Tamam kardeşim gide... Diyemeden Said Zalağlu , yanında üç adam ile içeri girdi. Yavuz gördüğü adam ile sinerleri beynine sıçradı istemeden de olsa Berdan'ın kolunu sıkmıştı. Berdan gözlerini kara sevdası olan kadından çekip Yavuz'un öfke ile baktığı tarafa çevirdi. Canının acısını çıkartacak yer arıyorken Allah ona Said Zaloğlu'nu göndermişti.

Leyla Hasret'in yanına gitmişdi dostu bu gece sarsılmış kalbi paramparça olmuştu onunla ilgileniyordu Said'i görmemişti. Keşke de görmeseydi kafasını çevirdiğinde Yavuz'un kırmızı görmüş boğa gibi öfkeli bakışlarını gördü. Yavuz'un baktığı yöne gözlerini çevirmesi ile kehribarları Said'in gözleri ile çakıştı. Yavuz Said'in hayran hayran baktığı yere kafasına dönderip baktığında Leyla'yı gördü. Kıskançlığı şaha kalkmıs bütün vücüdunu esir almıştı.

Leyla bakışlarını hemen Said'den çekip Yavuz'a çevirdi. Safi öfkesini görebiliyordu Allah verede Said bir şey demeseydi. Elide yaralı yaralı gider ağzını burnunu kırardı Yavuz. Deliydi öfkesi kontrol edilemeyecek düzeyde birisiydi. Araları düzelmişken kavuşmuşken eskisi gibi olma korkusu kapladı butün bedenini.

" Gidelim burdan " diyip Leyla'nin yanına gitti . Yaralı eli ile Leyla'nın elini sıkıca tuttu. Yoksa Said Zaloğlu bu mekandan sağ çıkamazdı.

" Kusura bakma " dedi Leyla Hasrete üzgün gözler ile ama gitmek zorunda idi. Yoksa kocasi savaş çıkarmaya hazır bekliyordu. Hasret gözlerini kırptı sorunyom der gibi.

Kapıya doğru yürüdüler Leyla kafasını eğmiş Said'e bir kez bile bakmamıstı. Yavuz hissederse baktığını yanlış anlardı. Yaren ve Zeynep Senem'in koluna girmiş yürümesine yardımcı oluyorlardı. Said'in yanından geçerken duramadı Said laf attı.

" Ooo Yavuz ağa bir selam sabah yokmu ya" Yavuz öfkeli keskin bakışlarını ona çevirdi.

" Biz adam olana selam veririz senin gibi ite çakala verecek selamımız yok" dedi yüzüne tiksinerek bakıyordu. Bakışları ile aşşağılıyordu Said'i.

" Doğru konuş lan senin karşında buralardan gönderdiğin Said yok artık. Said ağa var laflarina dikkat et" Yavuz ve Berdan alayla güldüler. Dünkü it gelmiş posta koyuyordu.

" Ulan sen kimsin ateş olsan ancak kendini yakarsın o ufak sikik beyninle bize mi kafa tutuyorsun papucumun ağası" dedi Berdan. Ağzını daha çok bozardı da kızlar vardı iste yanında

" Konuştu Yavuz Miroğlu'nun yardakçısı " demesi ile Berdan'ın yüzüne yumruğu indirmesi bir oldu. Zaten acısı vardı birinden çıkarmazsa bu gece Antep'i yakacaktı. Yavuz Leyla'ya dönüp arabanın anahtarlarını verdi. Ortalik belliki şenlenecekti.

" Siz arabaya geçin geliyoruz " dedi. Leyla gitmek istemesede burda kalırsa daha kötü şeyler olacağını düşünerek kizlarıda alıp cıktı mekandan.

" Lan sen kimsin de bana el kaldırıyorsun it" diyerek aýağa kalktı Said dışarda ki korumalar içeri girmişlerdi. Said onlardan da arka bulunca gevşek gevşek konuşmaya başladı.

" Ulan biriniz benim artığımla evlendi, biriniz kudurmuş it gibi başkasinin karısına bakıyor" dediği an Yavuz'un yumruğu ile iki seksen yere serildi. Uzerine çıkan Yavuz dururmu devam etti. Korumalar saldırmaya geçince Berdan ile Sedat Yavuz'u korumak için önelerine geçtiler.

Hasret durun çıkın mekanımdan desede ortalık yangın yeri idi. Müşteriler koşarak terk ettiler mekanı. Mekanda cam çerçeve kalmadı kırıldı çıkan arbedede. Yavuz ise Said'in bir güzel ağzını burnunu kırdı.

Bölüm Sonu